|
|
Interviews 2005
met (inter) nationale artiesten
In de reeks van "Interview
met" heeft het
Salsa Info team bestaande uit
Otto & Kati van Helden (Lago Latino),
André Lambeck
& Caroline Bergwerf
(Salsa Info) diverse nationale en
internationale artiesten geinterviewd.
|
|
 |
Romy Rick (Dominicaanse Republiek)
Wanneer: 7 augustus 2005 | Waar: Leiden | Tekst: Otto & Caroline | Fotografie Kati van Helden |
|
| |
|
"Eigentijdse
conquistador"
Een subtiele knik van verstandhouding was voldoende.
Zijn band deed even een stapje terug en ik moest het als DJ maar
overnemen. Wij waren samen ingehuurd om een bedrijfsfeest een Caribisch
tintje te geven. Bij binnenkomst lukte 't nog wel maar toen het
gezelschap ging eten, moest er achtergrondmuziek komen. Dat stond
niet op het repertoire van zijn orkest. De gevolgen waren dan ook
rampzalig. Geanimeerd babbelen tijdens het eten was onmogelijk;
de mensen moesten in elkaars oren brullen. De bulderende bassen
maakten dat de erwten van de borden aftrilden. Dit was niet echt
de bedoeling. Zonder dat wij het er met elkaar over hadden gehad,
was duidelijk dat ik het van daar maar even moest overnemen.
Romy zou dan met zijn Fruta Nueva
de tweede helft van de avond voor zijn rekening nemen. We kenden
elkaar al langer maar dit simpele voorval brak het ijs. Bovenstaand
voorval dateert uit de beginperiode van Fruta Nueva. Onze sympathieke
zanger en orkestleider wist nadien in korte tijd een geduchte reputatie
op te bouwen. Doordat zijn wieg in de Dominicaanse Republiek
heeft gestaan en hij veel samenwerkt met Roberto Cuello, wordt
Romy met zijn orkest door nogal wat mensen gemakshalve in het
segment "merenguebands" ingedeeld. Maar de schijn bedriegt.
De band beheerst het salsa-idioom als geen ander. De gekozen nummers
getuigen van smaak. Romy laat zich inspireren door het werk van
de Fania sterren uit de jaren zeventig zoals een Rubén
Blades, een Hector Lavoe en een Johnny Pacheco. Een lievelingsnummer
van hem is de salsa "La cuna blanca" van Raphy Leavitt
y la Selecta. Zodra hij het voor het zeggen had, heeft hij een
cover dat nummer opgenomen. Natuurlijk verloochent zijn achtergrond
zich niet en een merengue zal bij hem moeten klinken als een merengue.
De lat daarvoor ligt behoorlijk hoog.
Romy is geboren en getogen in Bani, de hoofdstad van de zuidelijke
provincie Peravia. Oorspronkelijk was Romy alleen geïnteresseerd
in dans. Amper in zijn tienerjaren oefende hij met een groepje
in een soort buurthuis. Soms bleef hij kijken en luisteren naar
de groepen die na hen kwamen. Het begon te rollen toen een vriend
die in een koor zong, vroeg of hij wou meedoen. Zo gezegd, zo
gedaan. Het bleek voor Romy een ongekende ervaring; dit was hèt.
Romy, die ervan uitgaat dat God ieder mens een gave geeft, wist
vanaf dat moment dat dit de zijne was. Waar hij kon en mocht,
is hij gaan zingen. Eerst in een kerkkoor en later in een door
de gemeente gesubsidieerd koor. Toch was dit niet echt wat hem
voor ogen stond. Zijn voorbeelden waren de jongensgroepen zoals
Grupo Menudo, Los Chamo en Los Chicos, die Spaanstalige pop en
balads zongen. Het is dus niet verwonderlijk dat hij korte tijd
later met nog vier vrienden een soortgelijk groepje is gaan vormen.
Ze hadden overal door het land optredens en waren al een paar
keer op de televisie te zien geweest. Maar alles bij elkaar, de
kleding en het vervoer, maakte dat het meer kostte dan opleverde. Ze waren arm en konden
het niet meer opbrengen. Uiteindelijk is het groepje uit elkaar
gevallen. Maar overtuigd van zijn gave bleef Romy actief en zong
wanneer hij de gelegenheid kreeg in lokale bands. Dat was zo'n beetje
het moment waarop hij qua repertoire switchte van pop maar merengue.
Hij verwierf lokale bekendheid en op een gegeven moment werd hij
gevraagd voor het orkest van Tony Medrano. Voor Romy een geweldige
opsteker. Al stond hij bescheiden in het coro, het orkest van deze
Tony Medrano was een professionele groep met albums, televisieoptredens
en alles wat daarbij hoorde. De pret was van korte duur. Na een
maand of zes stortte Romy zich, nog voordat hij voor het echte werk
kon gaan met opnamen, in een nieuw avontuur.
Een vriendin van hem studeerde namelijk in Nederland. Hij zag een
kans voor een betere toekomst en een beetje welvaart. Op een koude
dag in december 1989 stapte hij op Schiphol uit het vliegtuig. Wat
volgde is een beetje het verhaal van twaalf ambachten, dertien ongelukken.
Vele kleine baantjes, maar niet echt iets waarin hij zijn ei kwijt
kon. Het enige waarin hij dat wel bleek te kunnen, was de muziek.
In "Caribbean Paradise", een uitgaanslocatie in Rotterdam,
werd hij DJ. Daar traden ook orkesten op en spoedig ontdekte men
dat zij aan Romy niet alleen een DJ hadden maar ook een uitstekend
zanger. Toen Romy eenmaal aansluiting had gevonden bij de muziekscène
rolde hij als vanzelf van het één in het ander. Hij
leerde Winnie Maduro kennen. Hen stond zo'n beetje hetzelfde voor
ogen en dat resulteerde begin jaren negentig in de oprichting van
Orquesta Randy. Ze wilden het professioneel aanpakken. Er werd een
cd uitgebracht en naar mate het werk toenam en het succes groeide,
werd een manager noodzakelijk. Zij vonden er één,
maar deze bleek wel het begin van het einde. De man ging er namelijk
met het geld vandoor en de muzikanten hadden het nakijken. Teleurgesteld
is ieder zijns weegs gegaan. Romy had zijn lesje geleerd.
Hij was kritischer geworden en zou niet meer zomaar zijn naam aan
een willekeurig project verbinden. In afwachting van wat komen ging,
is hij weer gaan deejeeyen. Dit keer in La Luna, Rotterdam, waar
hij alles bij elkaar zo'n drie jaar zou draaien. Hij raakte betrokken
bij de Studio Band, een project van Adeeb Oberoi. Hij schreef liedjes
en vertaalde teksten in het Spaans, zong coro's en heeft ook een
enkel liedje ingezongen. Hij dook op bij Grupo Manzana van Felix
Rodriguez en ook bij Huracán en Melao van Roberto Cuello.
Verder was hij te zien en te horen met Gerald y la Ritmica. Het
bleek een goede leerschool voor Romy. Hij besefte maar al te goed
dat de muziekscène in Nederland anders in elkaar steekt dan
die in de Dominicaanse Republiek. "Wat ik hier in Nederland
merk, is dat de mensen niet echt van muziek leven. Kijk, ik heb
met heel veel goede muzikanten gewerkt. Maar voor velen is het alleen
maar hobby of een mogelijkheid om wat bij te verdienen.
Deze mensen nemen het werk met een groep niet echt serieus. Als
het zo uitkomt, spelen ze ook in andere groepen. Dat pikken ze niet
in de Dominicaanse Republiek. Dat ligt daar anders. Als je daar
muzikant bent, dan ben je muzikant en leef je van de muziek. Die
mensen nemen het serieus en zetten alles op alles. Ik merk gewoon
dat dit hier niet zo is", aldus Romy Rick die kennelijk een
andere kijk heeft op professioneel muziek maken dan de mensen waarmee
hij tot dan toe had gewerkt. Want hier in Nederland of daar in de
Dominicaanse Republiek, voor Romy is het wel degelijk alles op alles.
Hij wil zelf aan het roer staan bij de uitwerking van zijn muzikale
ideeën en beslissen wie hij daarvoor om zich heen zou willen
verzamelen. Tijdens een optreden met Palante ontmoette hij Vanessa
Bos. Het klikte tussen de twee en kordaat nam zij de zakelijke hindernissen
bij het realiseren van de muzikale plannen van Romy Rick. Zij stimuleerde
en fasciliteerde hem waar zij kon. Vanessa gaf hem ruimte
voor zijn artistieke ideeën, regelde optredens, regelde de
financiën en wist binnen de kortste keren albums uit te brengen.
Mede door haar rol wist Romy zich binnen amper drie jaar tijd met
Fruta Nueva in de bovenste regionen van de Nederlandse salsascène
te nestelen. Maar hoe voorspoedig het met Fruta Nueva ook gaat,
de ambities van Romy reiken verder dan de toekomst die Nederland
voor deze band kan bieden. Het blijft een klein circuit waarbinnen
je kan optreden en ook het in Europa uitbrengen van albums met Latin
muziek is niet iets om een bestaan op te bouwen. Romy heeft daarom
voor zichzelf een ingrijpende keuze gemaakt. Hij moet zoiets hebben
gedacht als, van wanneer de berg niet naar Mohammed komt, dan zal
Mohammed naar de berg zal moeten gaan. Wanneer de markt voor de
muziek die hij wil maken niet hier is, zal hij daar zelf naar toe
moeten gaan.
Een paar maanden terug heeft hij daad bij woord gevoegd en verruilde
zijn riante positie aan de salsatop in Nederland voor één
onder aan de ladder en met veel concurrentie. Kortweg, hij is teruggegaan
naar de Dominicaanse Republiek. Van daaruit wil hij de Spaanstalige
markt met bachatas gaan bestoken. Romy is de laatste jaren namelijk
gefascineerd geraakt door de bachata. Tijdens vakanties heeft hij
door de jaren heen allerlei contacten gelegd en onlangs nog heeft
hij in de Dominicaanse Republiek een album met deze muziek opgenomen.
Het is hem bevallen en hierin wil hij verder. Maar met door hiervoor
te kiezen, nam hij gelijktijdig een ingrijpende beslissing over
zijn toekomst in Nederland. Hier in Nederland is het vooral salsa,
merengue en hooguit nog een snufje bachata. Hoe graag hij ook zou
willen, Romy beseft dat hier geen toekomst is voor een professionele
band die speciaal dat laatste genre speelt. Bovendien heeft hij moeten
ervaren dat zijn op de Dominicaanse Republiek geproduceerde album
weliswaar goed is ontvangen maar dat hij daar persoonlijk zal moeten
zijn om het album een gezicht te geven en te promoten. Romy houdt
er ernstig rekening mee dat hij ondanks zijn Dominicaanse achtergrond
daar niet echt met open armen zal worden ontvangen. Hij weet dat
de muziekindustrie ook daar een kliek is met een gevestigde orde.
Deze zal niet echt openstaan voor nog meer concurrentie. Romy zal
zich dan ook een positie moeten bevechten. Maar hij is er klaar
voor.
In Nederland is hij immers een man met ervaring
geworden. Hier heeft hij zijn professionele ervaring opgedaan.
Hier werden hem kansen geboden. Hier mocht hij het podium met
internationale artiesten delen. Hier waren de kansen die je slechts
één keer in je leven krijgt en die je op waarde
moet weten te schatten. Het feit dat hij tijdens een muziekfestival
in Puerto Rico Nederland heeft mogen vertegenwoordigen, vervult
hem met trots. Overigens is zijn doel is niet het bereiken van
de muzikale top van de Dominicaanse Republiek. Dat is slechts
het beginpunt. Zijn doel ligt verder. Hij kan de wereld aan, de
Spaanstalige wereld wel te verstaan. Als een eigentijdse conquistador
wil hij deze met zijn muziek gaan veroveren. Deze ambitieuze plannen
zijn kenmerkend voor Romy. Hij wil verder kijken. Zijn horizon
is een echte horizon. Deze ligt altijd verder dan daar waar je
staat. Het maakt hem niet tot een dromer en tot een persoon die
ontevreden is met zijn lot. Het is iets dat hem een stuwende kracht
geeft om steeds weer iets nieuws op te pakken.
Het
is een moedig plan en de Nederlandse salsascène zal hem tijdens
zijn Zuid-Amerikaanse avontuur missen. Maar Romy geeft aan dat,
wat hij ook in de toekomst ook moge bereiken, hij Nederland niet
zal vergeten. Daarvoor is hij de mensen hier veel te dankbaar. |
| |
|
|
| © copyright
- latinartiesten.nl 2003 |
|
|
