|
|
Interviews 2004
met (inter) nationale artiesten
In de reeks van "Interview
met" heeft het
Salsa Info team bestaande uit
Otto & Kati van Helden (Lago Latino),
André Lambeck
& Caroline Bergwerf
(Salsa Info) diverse nationale en
internationale artiesten geinterviewd.
|
|
 |
Bamboleo - Lazaro Valdés (Cuba)
Wanneer: 16 mei 2004 | Waar: Cubamania, Tilburg | Tekst: Otto & Caroline | Fotografie Kati van Helden |
|
| |
|
"Tradities
op zoek naar internationaal geluid"
Dat tradities niet
per definitie een traditioneel resultaat opleveren, bewijst de leider
van één van de beste timbagroepen van Cuba, Lázaro
Valdés. Inmiddels bijna tien jaar geleden werd hij met zijn
formatie Bamboleo één van de aanjagers van deze nieuwe
richting in de Cubaanse muziek.
Hij laat zich er niet op voorstaan, maar hij is wel het levende
bewijs van hoe in Cuba muziek en muzikale tradities van generatie
op generatie worden overgedragen. Zijn opa was één
van de vier Valdessen die vanaf de jaren dertig een belangrijk stempel
op zowel de muziek in Cuba als de Verenigde Staten drukten.
Zijn
vader was percussionist in het legendarische orkest van Benny Moré.
En met dergelijke antecedenten stond zijn roeping, overigens net
als bij zijn eigen zoon, reeds bij zijn geboorte vast. Het was een
vanzelfsprekende zaak dat hij muzikant zou worden en dat hij een
muziekinstrument moest leren spelen. Zijn ouders en andere familieleden
waren zijn eerste leermeesters en vanaf zijn zevende jaar kreeg
hij gericht muziekonderricht voor piano.
Zijn
vader was percussionist in het legendarische orkest van Benny Moré.
En met dergelijke antecedenten stond zijn roeping, overigens net
als bij zijn eigen zoon, reeds bij zijn geboorte vast. Het was een
vanzelfsprekende zaak dat hij muzikant zou worden en dat hij een
muziekinstrument moest leren spelen. Zijn ouders en andere familieleden
waren zijn eerste leermeesters en vanaf zijn zevende jaar kreeg
hij gericht muziekonderricht voor piano.
Later kon hij in verband met het toewijzingssysteem op het conservatorium
alleen viool studeren, maar kon uiteindelijk toch nog een overstap
naar piano maken. Hoe vanzelfsprekend het door dit alles lijkt dat
die zelfde familie er voor zorgt dat voor het slagen van Lázaro's
carrière bepaalde deuren worden geopend, heeft het mis. Die
achtergrond heeft natuurlijk sterk aan zijn muzikale vorming bijgedragen,
maar carrière moet je zelf maken. Aan die carrière
begon hij op zijn zeventiende jaar toen hij kon spelen in het orkest
van bolerist Héctor Tellez. Na wat omzwervingen, onder andere
via het orkest van Bobby Carcassés, kwam hij terecht bij
in het orkest van Pachito Alonso u sus Kini Kini. Hij zou ruim vijf
jaar aan dat orkest verbonden blijven. Het was met dit orkest dat
hij als één der eersten het keyboard in de Cubaanse
populaire muziek introduceerde. Al experimenterend met de nieuwe
mogelijkheden die door dit instrument werden gecreëerd, ontwikkelde
hij een eigen stijl die uiteindelijk veel navolging heeft gevonden.
Op een gegeven moment raakte Lázaro betrokken bij een project
waarbij een producer het concept van de vroegere Mulatas del Fuego
nieuw leven wou inblazen. Daarvoor moesten vier zangeressen worden
gezocht en uiteraard een ondersteunend orkest worden samengesteld.
Het project strandde, maar het had hem wel het idee gegeven voor
iets nieuws. Zo ontstond in 1995 "Bamboleo", met een frontline
van twee zangeressen en twee zangers, ondersteund door een tien
man sterk orkest. Het repertoire van het orkest: timba. Niet zomaar
timba, maar "timba brava". Het
specifieke geluid van Bamboleo tezamen met de kaalgeschoren hoofden
van de zangeressen was een soort statement van de nieuwe garde die
zich aandiende. Het werd zowel nationaal als internationaal het
handelsmerk van Bamboleo. Het orkest heeft inmiddels een aantal
albums uitgebracht die zowel binnen als buiten Cuba goed zijn ontvangen.
Daarnaast is uitgebreid getoerd door de Verenigde Staten, Europa,
China en Japan. Dat laatste brengt ons bij de komende zomermaanden.
Het orkest is opnieuw in Europa en kon worden gestrikt voor een
bijdrage aan de tweede editie van het Cubamaniafestival (Tilburg,
16 mei 2004).
Zij waren de hekkensluiter, tevens hoofdact van het festival. De
zangers betoverden in korte tijd het publiek dat zich pas na het
optreden uit hun houdgreep kon bevrijden. Het is met name hun expressie
en interactie met het publiek die duidelijk maakt dat voor dit orkest,
dat inmiddels bijna 10 jaar bestaat, een optreden nog steeds geen
routineklus is. |
| |
|
|
| © copyright
- latinartiesten.nl 2003 |
|
|
